Navigation Settings

Manuscript Annotations:
interlinear {...}
inline {{...}}
attached +{...}
footnote #{...}
unattached {...}
Editorial Annotations:

Correction Normalization

Bologna. 1826. 12. Settembre.

[4199,1]  Paragrandini, parafulmini ec. Fozio, Biblioteca, cod. 72. analizzando Κτησίου τὰ ᾽Ινδικά , e parlando di una fonte che Ctesia diceva esser nell'india, senz'altra indicazione di luogo, dice fra l'altre cose: Q2593363καὶ (λέγει Κτησίας) Q2593363περὶ τοῦ ἐν τῷ πυϑμένι τῆς κρήνης σιδήρου, ἐξ οὗ καὶ δύο ξίϕη Κτησίας ϕησὶν ἐσχηκέναι, ἕν παρὰ βασιλέως (᾽Αρτξέρξου τοῦ Μνήμονος ἐπικληϑέντος), Q2593363καὶ ἕν παρὰ τῆς τοῦ βασιλέως μητρὸς Παρυσάτιδος (ἧς ἰατρὸς γέγονεν ὁ Κτησίας). Q2593363ϕησὶ δὲ περὶ αὐτοῦ, ὅτι πηγνύμενος ἐν τῇ γῇ, νέϕους καὶ χαλάζης καὶ πρηστήρων  4200 ἐστὶν ἀποτρόπαιος. καὶ ἰδεῖν αὐτὸν ταῦτα ϕησί, βασιλέως δὶς ποιήσαντος. Q2593363De ferro, quod in huius fontis fundo reperitur; ex quo duo[duos] se habuisse aliquando gladios ipse Ctesias commemorat; unum a rege, (in marg. Artaxerxe, τῷ Mnemone), alterum a Parysatide regis ipsius matre sibi donatum. Ferri autem huius eam esse vim, ut in terram depactum nebulas, et grandines, turbinesque avertat. hoc semel se iterumque vidisse, cum rex ipse eius rei periculum faceret. Versio Andreae Schotti. (Bologna. 1826. 12. Settembre.).
←→