Roma. 16. Dic. 1822.
[2654,1]
Q136404641Codicis
(Vatic. Cic.
de Repub.) Q136404641orthographia miris laborat varietatibus et inconstantia. Est enim id
fatum latinae scripturae {ac} pronunciationis,
quod grammaticorum tot pugnantia praecepta infinitaeque quaestiones
demonstrant. Hinc merito Cassiodorius (1): (1. Inst.
praef.) Q3799231orthographia apud Graecos plerumque sine ambiguitate
probatur expressa; inter Latinos vero sub ardua difficultate
relicta monstratur; unde etiam modo studium magnum lectoris
inquirit. Exempli gratia,
labdacismus (for. lambdacismus, sed in emendd. nihil) Q136404641proprius Afrorum fuit; sicut colloquium pro conloquium, teste
Isidoro (2) (2.
Orig. I. 32.) Quid porro?
nonne ipsa latinitas, uti observabat Hieronymus (3), (3. Prol. lib. II.
comm. ad Gal.)
(scil. ad ep.
S. Paul. ad
Galat.) Q136404641et regionibus quotidie
mutabatur et tempore? postea praesertim quam tanta barbarorum
peregrinitas in imperium rom.
infusa est, lingua autem generis quarti esse coepit, quod Isidorus(4)(4. Orig. IX. 1.) mixtum
appellat.
Maius.
M. Tulli
Cic. de Re pub. quae supersunt
2655 edente Ang. Maio
Vaticanae Bibliothecae
praefecto. Romae in Collegio Urbano apud Burliaeum 1822. Praefat. cap. 13.
p. XXXVII.
(Roma. 16. Dic. 1822.).
