18. Nov. 1823.
[3890,1]
Q69539Σχεδὸν μὲν οὖν καὶ τὰ
ἄλλα δεῖ νομίζειν εὑρῆσϑαι πολλάκις ἐν τῷ πολλῷ χρόνῳ, μᾶλλον δὲ
ἀπειρακις∙ τὰ μὲν γὰρ ἀναγκαῖα τὴν χρείαν διδάσκειν εἰκὸς αὐτήν, τὰ δὲ
εἰς εὐσχημοσύνην καὶ περιουσίαν (Victor.
splendorem et ubertatem), Q69539ὑπαρχόντων ἤδη τούτων (scil. τῶν ἀναγκαίων), Q69539εὔλογον λαμβάνειν τὴν αὔξησιν. ῞Ωστε καὶ τὰ περὶ τὴς
πολιτείας οἴεσϑαι δεῖ ἔχειν τὸν τρόπον τοῦτον. ῞Οτι δὲ πάντα ἀρχαῖα,
σημεῖον τὰ περὶ αἴγυπτον ἐστιν∙ οὗτοι γὰρ ἀρχαιότατοι μὲν δοκοῦσιν
εἶναι, νόμων δὲ τετυχήκασι καὶ τὰξεως πολιτικῆς. Διὸ δεῖ τοῖς μὲν
εἰρημένοις ἱκανῶς, χρῆσϑαι, τὰ δὲ παραλελεμμένα πειρᾶσϑαι
ζητεῖν.
Aristot.
Polit. l. 7. Florent.
1576. p. 593. (Q137187623iis quae tradita sunt ita ut satis esse possint. Victor.) (18.
Nov. 1823.).
