Bolog. 16. Ott. 1826.
[4218,2]
Spicio o specio, conspicio ec. - conspicor,
auspicor ec. suspicor.
[4218,3]
Sperno - aspernor, aris.
[4218,4] Non ha molti anni (1823) che si è udito parlare
nelle gazzette, di persone che emettevano scintille dal loro corpo, le cui mani
o altre membra ardevano senza abbruciarsi, nè potersi estinguere il fuoco
coll'acqua ec. E si ricordò a quel proposito il caso della celebre Bandi. Ora, qualunque fede
meritassero ed ottenessero quei racconti, eccone dei paralleli presso gli
antichi. Damascio, nella vita
d'Isidoro
filosofo, appresso Fozio, cod. 242. colonna 1040.
edizione graec.
lat. scrive:
Q136682424τούτου (Σεβήρου) τοίνυν ὁ ἵππος, ᾧ τὰ πολλὰ ἐχρῆτο,
ψηχόμενος (tractatus), σπινϑῆρας (scintillas) ἀπὸ τοῦ σώματος πολλούς τε
καὶ μεγάλους ἠϕίει, ἕως αὐτῷ τὸ τέρας εἰς τὴν ὑπατικὴν ἀρχὴν (alla quale
esso Severo fu assunto) Q136682424ἐν
῾Ρώμῃ κατηνύσϑαι. ἀλλὰ
καὶ Τιβερίῳ (Imp.) Q136682424ὄνος, ώς Πλούταρχος ὁ ΧαιρωνεὺςΧαιρωνεύς φησίνφησι (nella Vita di Tiberio,
perduta), Q136682424ἔτι μειρακίῳ ὄντι καὶ ἐν ῾Ρόδῳ ἐπὶ λόγοις ῥητορικοῖς διατρίβοντι,
{colonna 1041,} τὴν βασιλείαν διὰ τοῦ αὐτοῦ
παϑήματος προεμήνυσεν. ἀλλὰ καὶ τὸν (leggo τῶν) Q136682424περὶ
Ἀτήλλαν[Ἀττίλαν] ἕνα ὄντα τὸν Βαλέμεριν (Q136682424Balemerin, unum ex Attilae aulicis. Scott.) Q136682424ἀπὸ τοῦ οἰκείου σώματος ἀποπάλλειν
(Q136682424iecisse)
4219 Q136682424σπινϑῆρας. ὁ δὲ ἦν, ὁ Βαλίμερις (sic) Q136682424Θευδερίχου πατήρ, ὃς νῦν τὸ
μέγιστον ἔχει κράτος ᾽Ιταλίας ἀπάσης. Λέγει δὲ καὶ περὶ ἑαυτοῦ ὁ
συγγραϕεὺς (Damascio) Q136682424ὡς καὶ
ἐμοὶ ἐνδυομένῳ τε καὶ ἐκδυομένῳ, εἰ καὶ σπάνιον τοῦτο συμβαίνει,
συμβαίνει δ' οὖν σπινϑῆρας ἀποπηδᾶν ἐξαισίους (ingentes), ἔσϑ᾽ ὅτε καὶ
κτύπον παρέχοντας∙ ἐνίοτε δὲ καὶ ϕλόγας ὅλας (integras) καταλάμπειν τὸ
ἱμάτιον (vestem), μὴ μέν τοι καιούσας∙ καὶ τὸ τέρας ἀγνοεῖν εἰς
ὅ[ὃ] τελευτήσει. (Il buon Damascio si aspettava forse tra
se e se un imperiuccio, o almeno almeno un Consolato, sebbene non
ardisca dirlo) Q136682424ἰδεῖν δὲ λέγει καὶ ἄνϑρωπόν τινα ἀπὸ τῆς κεϕαλῆς ἀϕιέντα
σπινϑῆρας, ἀλλὰ καὶ ϕλόγα ἀνάπτοντα, ὅτε βούλοιτο, ἱματίῳ τινὶ τραχεῖ
(veste asperiore) παρατριβομένης. (nempe τῆς αὑτοῦ κεϕαλῆς).
(Bolog. 16. Ott. 1826.).
