2. Gen. 1822.
[2323,1]
Alla p. 2019. marg.
fine. Il quale exdorsuare (antico verbo) mi
pare indizio di un perduto dorsus us in vece di dorsus i, o dorsum i, dal
quale si sarebbe fatto non exdorsuare ma exdorsare, come infatti abbiamo noi sdossare (ch'è lo stesso: v. p. 2236. segg.
2297. segg. giacchè dosso è lo stesso che dorso,
ed è maniera italiana, francese ec. di pronunziar questa parola, ma derivata da
antichissima origine, perchè gli antichi latini dicevano infatti dossum i, cambiando al solito la r in s. V. il Forcell. in Dossuarius.), indossare, addossare ec. V. il Gloss.
il Forcell. i Dizionari francesi e spagnoli in queste e simili
voci. Il detto antico dorsus us è anche dimostrato, al
parer mio, dai
2324 derivati dorsualis (da dorsum o dossum verrebbe dorsalis o dossali. Vedilo infatti con altre simili voci nel Gloss.), dossuarius, dorsuosus. {+Dorsuosus è da dorsus us come luctuosus
da luctus us, fructuosus
da fructus us, flexuosus
da flexus us, sinuosus
da sinus us, aestuosus
da aestus us ec. ec., actuosus da actus us ec., portuosus da portus us
ec. tortuosus da tortus
us ec. (v. il Forcell. in monstruosus che forse viene esso stesso
da un monstrus us.) adfectuosus da adfectus us ec. Ossuosus par che venga da os, o da ossum i, e pure a' bassi tempi,
o volgarmente si disse ossuum, ossua. V. Forcell. e Gloss.
impetuosus, tumultuosus, sumptuosus,
untuoso.} V. la p.
2226. {e 2386.}
(2. Gen. 1822.).
